Ζωή χωρίς φίλους είναι γεμάτη από ενέδρες

 

Η λαχτάρα να βρούμε το δικό μας εαυτό, η λαχτάρα να επισημάνουμε τους ταιριαστούς μας φίλους μας φέρνει αντιμέτωπους με την ανήσυχη χαώδη εποχή που αγχομαχεί.

Σήμερα, οι δομές της κοινωνικής ζωής, η προπαγάνδα των υλιστικών ιδεολογιών, το κύμα της διεθνούς αναρχίας, ο πανσεξουαλισμός και τα μηνύματα που έρχονται με τη γλώσσα της εικόνας έχουν διαμορφώσει τέτοιες ψυχολογικές καταστάσεις που το ιδανικό της φιλίας έχει διαφοροποιηθεί σε απλές ανθρώπινες σχέσεις, όπου κρύβεται διακριτικά το συμφέρον και η ιδιοτέλεια. Ταραγμένοι, φοβισμένοι, με την τρέλα του ευδαιμονισμού στα μάτια, αναζητούν οι άνθρωποΙ της εποχής μας τις εύκολες συντροφιές, τις ευχάριστες και υλικά επωφελείς γνωριμίες, τους συντρόφους μιας μέρας, μιας νύχτας, ενός ταξιδιού. Το μόνιμο έχει αφανιστεί κάτω από τη βιασύνη και τον ευδαιμονισμό της εποχής. Ο άνθρωπος βουλιάζει στη ζωή και στο τέλος απομένουμε με χέρια αδειανά, μονάχοι, στις κορφές των αβύσσων, αγριεμένοι από την ερημιά, εχθροί μ' όλους τους άλλους αλλά και με τον ίδιο μας τον εαυτό.

Η φιλία λοιπόν με τη γνήσια κοινωνικής της διάσταση είναι το βασικότερο αίτημα του σύγχρονου ανθρώπου. Γι αυτό χρειάζεται ένας επαναπροσδιορισμός των αξιών της ζωής και μια επιστροφή στη γνήσια κοινωνικότητά μας, της οποίας η ευγενέστερη εκδήλωση είναι η φιλία. Διαφορετικά, επαληθεύεται η φράση του Κικέρωνα "Ζωή χωρίς φίλους είναι γεμάτη ενέδρες".

Περισσότερα για το θέμα της φιλίας στο βιβλίο του Δρ. Αντώνη Ιακ. Ελευθεριάδη ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΙΔΕΩΝ