Ο κώδικας της ευτυχίας

 

Δεν έχω σταματήσει να διαβάζω τακτικά τη Βίβλο ή, όπως την λέμε εμείς οι ορθόδοξοι, την Αγία Γραφή. Μια από τις βιβλικές εκφράσεις που δυσκολεύομαι να κατανοήσω είναι όταν διαβάζω τη φράση "Βασιλεία του Θεού". Βέβαια, με τη λέξη Βασιλεία ασφαλώς δεν εννοούμε το πολιτικό σύστημα της βασιλευόμενης δημοκρατίας ούτε και ένα κράτος με επικεφαλής τον απόλυτο μονάρχη. Με τη λέξη Θεού αντιλαμβανόμαστε πως η βασιλεία αυτή, δηλαδή το πνευματικό καθεστώς δεν είναι κάποιας άλλης πνευματικής δύναμης αλλά είναι του ίδιου του Θεού που ασφαλώς είναι το πρόσωπο με την απέραντη αγάπη στα δημιουργήματά του, με τη φροντίδα τους, με τη δημιουργία εκείνου του πνευματικού περιβάλλοντος όπου πνέει η χαρά, το γέλιο, η ψυχική ισορροπία, το αγγελικό ύφος, η πραότητα, η αγαθοσύνη, η ομορφιά. Δηλαδή φαντάζομαι πως η βασιλεία του Θεού ισοδυναμεί με τον παράδεισο που ο Θεός έφτιαξε για να κατοικήσει το ανθρώπινο γένος. Βέβαια παράδεισος είναι μια περσική λέξη και σημαίνει κήπος. Αυτό δεν με βοήθησε να κατανοήσω το πλήρες νόημα της έκφρασης "Βασιλεία του Θεού".

Σε μια στιγμή σαν μια θεϊκή έμπνευση ένιωσα ένα κλικ στον εγκέφαλό μου όταν διάβασα στην ίδια τη Βίβλο πως αν δεν γίνετε παιδιά δεν μπορείτε να μπείτε στη Βασιλεία του Θεού. Άρα ο κώδικας της κατανόησης της θεολογικής αυτής έννοιας είναι να μελετήσει κάποιος χωρίς προκατάληψη, χωρίς κλισέ ομοιομορφίας την ψυχή ενός παιδιού, που δεν γνωρίζει ακόμα το κακό, την πονηρία και είναι τόσο απλό στο λόγο και στη σκέψη που όταν το ακούς νιώθεις σαν να σου μιλάν οι άγγελοι του ουρανού, τα λουλούδια, τα πουλιά του δρυμού. Πιάσε λοιπόν το χεράκι του παιδιού σου, γίνε κι εσύ παιδί και έλα στον υπέροχο κήπο της Βασιλεία του Θεού για να δεις τι υπέροχο πράγμα είναι να γίνεσαι παιδί, να είσαι παιδί.

Αντώνης Ελευθεριάδης