Η ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΕΝΟΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ

 

ΑΠΟ ΤΟ ΦΙΛΤΡΟ ΜΙΑΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

«Ο κριτικός ορθός λόγος, ως φίλτρο ανάλυσης της πραγματικότητας, δεν πρέπει να λαμβάνει υπόψη μόνο την επιστήμη αλλά και τις τρεις μορφές του cognito: την επιστήμη, την τέχνη και την ηθική. Η επιστήμη χρειά­ζεται τη διαίσθηση των τεχνών και η τέχνη τη δύναμη της επιστήμης για μια κοινή θεώρηση του μέλλοντος, που κάτω από το πρίσμα της ηθικής, και όχι της ηθικολογίας, πρέπει πάντα να αποφασίζει για την ορθότητα της κρίσης και των ενεργειών μας. Οι πιο πάνω παραδοχές βρίσκονται στο επίκεντρο μιας  ποιοτικοποιημένης  έννοιας της ατομικής και κοινωνικής προόδου που έχει ως στόχο τη σταδιακή έξοδο του ανθρώπου από το κέλυφος της βαρβαρότητας και της καταπίεσης που αισθάνεται από το «μέσα» του και από το κοινωνιογενές «έξω» του».

Τα πιο πάνω λόγια κακώς μαντεύετε ότι ειπώθηκαν από έναν νεοκαντιανό φιλόσοφο. Όχι. Ήταν μια όμορφη αυθόρμητη συζήτηση στην οποία είχα την ευκαιρία να  μετάσχω, πού νομίζετε; Σε ένα γραφείο της Υποδιεύθυνσης της Τροχαίας Αθηνών! Ο συνομιλητής μου ήταν ένας Αστυνομικός Διευθυντής. Αγνωστος σε μένα.   Ο σκοπός της επίσκεψής μου, ποιος άλλος; Η αφαίρεση πινακίδων. Με άκουσε με προσοχή ο κ. Διευθυντής και μετά από λίγο διέταξε έναν αστυφύλακα να μου ανεβάσει τις πινακίδες, γιατί λόγω τροχαίου δεν ήταν εύκολη η μετακίνησή μου. Στο διάστημα αυτό του εξέφρασα την απορία μου, αν με παρόμοιο τρόπο συμπεριφέρεται σε όλους τους πολίτες, και λίγο λίγο κατάλαβα πως αυτός ο κ. Διευθυντής είχε τελειώσει και ήταν πτυχιούχος, εκτός από τις Αστυνομικές Σχολές στην Ελλάδα και το Εξωτερικό, και το Τμήμα της Κοινωνικής Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών! Όλες οι ανθρωπιστικές σπουδές και η ελληνοπρεπής παιδεία λειτούργησε ως φίλτρο επικοινωνίας. Δεν ήθελα πραγματικά να φύγω από το Γραφείο του κ. Κωνσταντίνου Κορμά. Σε μια άλλη ευκαιρία άκουσα από το στόμα του όχι μόνο φιλοσοφικές, κοινωνιολογικές και  θεολογικές σκέψεις αλλά και πληροφορίες γύρω από το έργο και τη συμβολή της Τροχαίας προς την κατεύθυνση της ελαχιστοποίησης των τροχαίων ατυχημάτων, γύρω από την αποστολή και το έργο του προσωπικού των Υπηρεσιών Τροχαίας αναφορικά με τις διατάξεις του Νέου Κ.Ο.Κ, ποιες είναι οι κοινωνικές - ανθρώπινες προεκτάσεις του τροχαίου ατυχήματος και ποια η έννοια του ανθρώπινου παράγοντα στο τροχαίο ατύχημα. Τέλος τον ρώτησα ποιες είναι  εκτιμήσεις του για προληπτική αντιμετώπιση του τροχαίου ατυχήματος. Ζητήματα δηλαδή πολύ σπουδαία, καθημερινά για όλους εμάς και αντικείμενο απασχόλησης των Υπηρεσιών της Τροχαίας σε εικοσιτετράωρη βάση. Καταχωρίζω λοιπόν εφεξής μερικές πολύ ωφέλιμες σκέψεις και προτάσεις που μου έδωσε επί των προβλημάτων αυτών ο κ. Αστυνομικός Διευθυντής, τον οποίο με την ευκαιρία αυτή αξίζει να συγχαρώ και στο πρόσωπό του ολόκληρη την Ελληνική Αστυνομία που έχει τόσα πολλά επίλεκτα στελέχη:

1. Το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, με σκοπό να ελαχιστοποιήσει τα τροχαία ατυχήματα, κατάρτισε Σχέδιο βελτίωσης της οδικής Ασφάλειας που έφερε τον τίτλο «ΚΑΘ΄ ΟΔΟΝ 2001-2005». Τα πρώτα αποτελέσματα ήταν απολύτως θετικά (μείωση των θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων κατά 30% και των σοβαρών κατά 31%). Για την πενταετία 2006-2010 αναπτύχθηκε από το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών με τη συνεργασία του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου νέο Στρατηγικό Σχέδιο με στόχο την μείωση των νεκρών κατά 50% σε σχέση με τον αριθμό των νεκρών του 2000. Οι Υπηρεσίες Τροχαίας καλούνται πλέον να αντιμετωπίσουν το τροχαίο ατύχημα από άλλη οπτική γωνία. Αναδιατάσσουν την δράση τους και εκδηλώνουν αυτή σύμφωνα με τις διαμορφωθείσες κυκλοφοριακές συνθήκες και τις μεταβολές που έχουν επέλθει στο χώρο των υποδομών στην οδική κυκλοφορία. 2. Οι Υπηρεσίες Τροχαίας καλούνται να πραγματοποιήσουν πλέον τους τρεις στόχους του Κ.Ο.Κ. που είναι : α) Να επιβληθεί οδηγητική συμπεριφορά και ασφαλής διεξαγωγή της οδικής κυκλοφορίας. β)  Να επισημαίνονται οι οδηγοί που παραβιάζουν τις διατάξεις του και να επιβάλλεται διοικητική ποινή και οδηγητική πειθαρχία στους υπαίτιους. γ)  Να προληφθούν τα τροχαία ατυχήματα.

Το Νέο Κ.Ο.Κ. καλείται κατά κύριο λόγο να εφαρμόσει το προσωπικό των Υπηρεσιών Τροχαίας. Προσωπικό που, κατά το μεγαλύτερο μέρος του, αποτελείται από νέους ανθρώπους (Γυναίκες και ανδρες) το οποίο μέσα από ένα σύστημα αξιοκρατικής πρόσληψης, μέσω των Πανελληνίων Εξετάσεων, διάλεξε το Αστυνομικό Σώμα και επέλεξε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Τροχαία. Ανθρωποι που πιστεύουν στην αποστολή τους. Το να είναι κάποιος Αστυνομικός σημαίνει ότι πιστεύει στο Κράτος του Νόμου, σημαίνει ότι εξυπηρετεί και βοηθάει τους συνανθρώπους του, σημαίνει ότι βοηθάει μια ηλικιωμένη γυναίκα να διασχίσει με ασφάλεια το δρόμο, βοηθάει έναν μικρό μαθητή να γιορτάσει τα επόμενα γενέθλιά του χωρίς τον κίνδυνο να παρασυρθεί στις διαβάσεις των πεζών πηγαίνοντας στο σχολείο, βοηθάει τον συνάνθρωπό του που τον βρήκε τραυματισμένο στο τροχαίο ατύχημα. Το να είσαι Αστυνομικός δεν αποτελεί απλώς μια δουλειά, αλλά ένα τρόπο ζωής. Από την στιγμή που ο Τροχονόμος και ο κάθε Αστυνομικός βγαίνει στο δρόμο το πρωί για περιπολία και ρύθμιση της κυκλοφορίας, πρέπει να έχει ένα σκοπό για την κάθε ημέρα της ζωής του την βοήθεια και την συμπαράσταση στον συνάνθρωπό του. Την υλοποίηση δηλαδή της αποστολής που οικειοθελώς ανέλαβε όταν κατατάχθηκε στο Αστυνομικό Σώμα. Στην προσπάθεια αυτή βεβαίως αρωγός και συμπαραστάτης είναι πάντα ο Έλληνας πολίτης. Έχει γίνει αντιληπτό σήμερα σε κάθε άνθρωπο που χρησιμοποιεί τον δρόμο, είτε ως οδηγός, είτε ως πεζός, ότι τα οδικά τροχαία ατυχήματα αποτελούν Δημόσιο Κίνδυνο, χαρακτηρισμό που έκανε ο Αθηναίος στις αρχές του αιώνα μας, όταν άρχισαν να κυκλοφορούν στους δρόμους της πρωτεύουσας τα πρώτα, ελάχιστα βέβαια, αυτοκίνητα. Η τηλεόραση και ο τύπος, σχεδόν καθημερινά, προβάλλουν σοβαρά – πολύνεκρα ατυχήματα, με σκοπό την πληροφόρηση αλλά και τον συνετισμό – διδασκαλία των οδηγών και των πεζών.

3. Επιχειρώντας μια προσέγγιση στον χαρακτήρα του παραβάτη οδηγού μέσω των διαφόρων απόψεων που κατά καιρούς εκφράστηκαν μέσα από την εγκληματολογία, ξεχωρίζει, κατά την άποψή μου, αυτή που αναφέρεται στην σύγκρουση των κανόνων συμπεριφοράς των ατόμων-οδηγών, η οποία προκαλείται στον ψυχικό τους κόσμο. Κάθε άτομο, φέρει στην προσωπικότητά του τις διάφορες κοινωνικές επιρροές που δέχεται και εμφανίζεται σαν ένα προϊόν των κοινωνικών συνθηκών (καλών ή κακών, ανάλογα), δηλαδή σαν ένας κοινωνικός μικρόκοσμος. Γι’ αυτό το λόγο, διαπιστώνουμε ότι άτομα (οδηγοί – πεζοί) στα οποία ο κανόνας, ο Νόμος, η εφαρμογή του Κ.Ο.Κ., δεν αποτελεί στοιχείο της προσωπικότητάς τους, δεν υπολογίζουν στην αντίδραση του κοινωνικού συνόλου και παραβιάζουν συστηματικά τον Νόμο (Κ.Ο.Κ.), χωρίς να αναλογίζονται πολλές φορές και οι ίδιοι, τις συνέπειες της παράβασης που διαπράττουν (π.χ. Σε παράβαση ερυθρού σηματοδότη – αντίθετη κίνηση άλλου οχήματος – ατύχημα). Εκτιμώ ότι εδώ ανήκει μικρή μερίδα των χρηστών της οδού.

4. Με το βλέμμα στραμμένο στην υλοποίηση των τεθέντων στόχων, με πίστη στην αποστολή και την προσφορά στην κοινωνία η Τροχαία Αθηνών, κατά τον χρόνο που πέρασε (2007), κατάφερε να μειώσει τα θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα σε σχέση με το έτος 2006 κατά 22,2% (-22- το 2006, -18- το 2007) και να διατηρήσει σχεδόν στα ίδια επίπεδα τα σοβαρά τροχαία και αυτά των υλικών ζημιών. Μελέτησε το χρόνο διάπραξης των τροχαίων ατυχημάτων και διαπίστωσε ότι τα περισσότερα από αυτά διαπράττονται κατά τις ώρες από 09.00΄ έως 13.00΄ και από 17.00΄ έως 21.00΄. Κρισιμότερος χρόνος διάπραξης είναι οι καλοκαιρινοί μήνες σε σχέση με τους χειμερινούς και οι ημέρες αργιών και εορτών, όταν οι κεντρικοί οδικοί άξονες παρουσιάζουν μικρή κυκλοφορία. Χαρτογράφησε τα σημεία που διαπράττονται και επικέντρωσε την δράση της περισσότερο στην ρύθμιση της κυκλοφορίας και στην αποτρεπτική παρουσία της στην Πόλη, παρά στην βεβαίωση των παραβάσεων, πιστεύοντας ότι η νουθεσία στον χρήστη της οδού προσφέρει περισσότερο από την βεβαίωση μίας παράβασης. Ο τρόπος που κυκλοφορούμε ή οδηγούμε δεν είναι μόνο προσωπική μας υπόθεση, κατά συνέπεια έχουμε υποχρέωση να οδηγούμε ή κυκλοφορούμε σύμφωνα με τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας για να μην γινόμαστε υπαίτιοι τροχαίων ατυχημάτων.